Bij precisiemechanische bewerkingsprocessen ontstaat afvalwater dat een verscheidenheid aan verontreinigingen bevat, zoals smeeroliën, harsen en metaalionen, die zeer giftig en vervuilend kunnen zijn als ze niet op de juiste manier worden behandeld. De behandeling van dit afvalwater is essentieel om milieuverontreiniging te voorkomen en te voldoen aan de milieuregelgeving. Hier volgen enkele technische methoden die worden gebruikt voor de behandeling van afvalwater van precisiemechanische bewerkingen:
Chemische oxidatie: Deze methode wordt veel gebruikt vanwege de effectiviteit ervan bij het afbreken van organische verbindingen in afvalwater. Het omvat het gebruik van sterke oxidatiemiddelen, zoals Fenton's reagens, om de verontreinigingen te oxideren en af te breken tot minder schadelijke stoffen. Het proces is economisch, eenvoudig en vereist waterinvoer van lage kwaliteit. Het is bijzonder effectief voor hooggeconcentreerd, geëmulgeerd olie-afvalwater, dat een veel voorkomend bijproduct is van precisiebewerkingen13.
Fysisch-chemische behandelingen: Hieronder vallen methoden zoals coagulatie en flocculatie om zwevende deeltjes en colloïdale deeltjes uit het afvalwater te verwijderen. Na fysieke scheiding kunnen chemische behandelingen zoals chemische oxidatie-ontleding de verontreinigende stoffen verder afbreken13.
Biologische behandeling: Het A/O-proces (Anaëroob/Oxisch) is een veelgebruikte biologische behandelingsmethode waarbij gebruik wordt gemaakt van een tweefasensysteem. De eerste fase, anaerobe vergisting, breekt complexe organische verbindingen af in eenvoudiger vormen, waardoor de biologische afbreekbaarheid van het afvalwater toeneemt. In de tweede fase, de aërobe behandeling, worden micro-organismen gebruikt om organisch materiaal verder af te breken tot minder schadelijke stoffen24.
Geavanceerde oxidatieprocessen (AOP's): AOP's zijn effectief bij de behandeling van afvalwater met een hoog chemisch zuurstofverbruik (CZV) en een lage biologische afbreekbaarheid. Ze gebruiken een combinatie van chemische oxidanten, zoals ozon of waterstofperoxide, en UV-straling om zeer reactieve hydroxylradicalen te genereren die een breed scala aan verontreinigende stoffen kunnen oxideren en afbreken5.
Technologieën voor membraanscheiding: Membraanprocessen zoals omgekeerde osmose (RO) en ultrafiltratie (UF) worden gebruikt voor de geavanceerde behandeling van afvalwater met precisiebewerking. Deze technologieën kunnen effectief een breed scala aan verontreinigingen verwijderen, waaronder opgeloste vaste stoffen, organische stoffen en metalen. Ze vereisen echter een hoogwaardige voorbehandeling om membraanvervuiling te voorkomen en brengen hogere operationele kosten met zich mee in vergelijking met andere methoden25.
Actieve kooladsorptie: Actieve kool wordt gebruikt om organische verbindingen en sommige metaalionen uit het afvalwater te adsorberen. Deze methode is effectief voor het verwijderen van lage concentraties verontreinigingen en kan worden gebruikt als polijststap na andere behandelingsprocessen. Het is een stabiel en beheersbaar proces, maar vereist regelmatige vervanging of regeneratie van de actieve kool25.
Elektrochemische methoden: Hierbij wordt gebruik gemaakt van elektrische stroom om chemische reacties op gang te brengen die verontreinigende stoffen uit afvalwater verwijderen. Elektrocoagulatie en elektro-oxidatie zijn voorbeelden van elektrochemische methoden die kunnen worden gebruikt voor de behandeling van afvalwater bij precisiebewerking. Ze bieden het voordeel dat ze minder slib produceren vergeleken met chemische coagulatiemethoden13.
Elk van deze methoden heeft zijn voordelen en beperkingen, en de keuze van de behandelingstechnologie hangt af van de specifieke kenmerken van het afvalwater, lokale milieuregelgeving en economische overwegingen. Vaak wordt een combinatie van deze methoden gebruikt om het gewenste niveau van afvalwaterzuivering te bereiken en om ervoor te zorgen dat het behandelde water voldoet aan de lozingsnormen of kan worden hergebruikt binnen het productieproces341.
